بيان آيه 21 - 22 مقصود و تفسير : چون خداوند احتجاج با اهل كتاب را ذكر كرد و وعدهء نيكو بايشان داد اگر مسلمان شوند و وعدهء عذاب فرمود اگر از اسلام ابا كنند ، در اين آيه كفرشان را بتفصيل بيان ميدارد كه : إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ : يعنى كسانى كه دلايل و بينات حق را انكار ميكنند « وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ » ( انبياء را ميكشند ) گويند اينان يهودند . از ابى عبيده جراح روايت شده كه به پيغمبر گفتم كدام مردم در قيامت عذابشان از همه سخت‌تر است فرمود مردمى كه پيغمبر يا آمر بمعروف و ناهى از منكر را بكشند و بعد اين آيه را خواند « وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ . . . » سپس پيغمبر فرمود اى ابا عبيده بنى - اسرائيل 43 پيغمبر را در ساعت اول روز كشتند و 112 مرد از عابدان بنى اسرائيل به امر بمعروف و نهى از منكر قاتلان انبياء قيام كردند همه آنها را نيز در آخر همان روز بكشتند و اينست كه خداوند فرمايد : فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ : يعنى به آنها خبر ده كه عذابى پر درد در انتظارشان است . و اينكه كلمه بشارت كه براى خبر خوب به كار ميرود در اين مورد بر سبيل استعاره به كار برده شده بتناسب اين است كه خبر به عذاب كفار ، در برابر بشارت بهشت به مؤمنين است و ديگر اينكه بشارت از بشره مشتق است و بشرهء وجه تغيير آنست با سرور در خير و يا با اندوه در شر . اشكال مىشود كه چرا به يهود زمان نزول قرآن بشارت عذاب داده و حال آنكه اجدادشان انبياء را كشته‌اند نه خودشان . جواب اينست كه ايشان باعمال گذشته اجداد خشنود و راضى بودند و به آنها اقتدا نمودند و لذا با ايشان در عذاب شريكند .